Met z'n allen rond het eiland

Misschien is het wel het ‘hart’ van ons huis, onze keuken. Ons kookeiland (met daaraan 2 krukken) is de plek waar we de dag met een ontbijtje beginnen, waar 's middags na school tosti’s worden gebakken, vaak met vriendjes en vriendinnetjes en waar ik ’s avonds sta te kokkerellen, al dan niet met wat hulp, aangeschoven aan de ‘overkant’. Het is echt een gezellige plek!

Toen we 10 jaar geleden moesten kiezen uit verschillende ontwerpen, sprak een heus eiland meteen tot de verbeelding. Wat leek ons dat leuk! We moesten er een stukje voor uitbouwen, en dat leverde veel ruimte én licht op door de grote glazen pui die erin kwam. We kozen voor een witte keuken van Bulthaup, strak en tijdloos, daarop zouden we vast niet snel uitgekeken raken. Een breed eiland met daarin veel opbergruimte en een plekje om aan te kunnen schuiven. In de muur weggewerkt een kastenwand met daarin een aantal apparaten en zo’n hele fijne koffiemachine. Daarnaast nog een opbergkast in antraciet als wandmeubel bij de eethoek. En een grote eettafel in het verlengde van het eiland, waar we met z’n tienen aan kunnen schuiven als dat zo uitkomt. Van alle gemakken voorzien dus! Na 10 jaar bevalt het nog steeds erg goed, een betere keus hadden we niet kunnen maken. Alleen het wandmeubel heeft een ander kleurtje gekregen, de meubelspuiter heeft hem onlangs wit gemaakt, net als de rest van de keuken. Wat was dat een goed idee!

En nu zijn we op zoek naar een andere woning. Al een tijdje, want het aanbod is niet zo royaal en de vraag enorm. Diverse woningen hebben we bekeken, een keertje verliefd geworden, maar verder sprongen er geen vonken over. We wonen te leuk is de conclusie! Elke keer bedenken we ons dat we de gezelligheid in de keuken zo zullen gaan missen. In het weekend wordt er tijdens het koken geborreld, we hebben er een goed gesprek met elkaar, zwaaien van achter de kookplaat naar voorbijgangers, bij feestjes staan er de taarten of een buffetje opgesteld, ik bak er stapels pannenkoeken die ter plekke aan het eiland worden opgegeten en de kinderen koken er met vrienden, steeds vaker. We hebben ons er bijna bij neergelegd dat onze missie weinig kans van slagen heeft. Een huis in de binnenstad, we blijven er stilletjes van dromen, maar we genieten nu gewoon met volle teugen van al dit fijns dat ons leuke huis te bieden heeft!